Pani minister ciągle mówi o docenianiu pracy nauczycieli, o podnoszeniu prestiżu, o pozytywnym wzmacnianiu wizerunku nauczyciela. Jednocześnie robi wszystko, aby ci nauczyciele na każdym kroku czuli się co najmniej skonfundowani, a częściej upodleni, szczególnie finansowo. Normalnie pomyślałbym, że mam do czynienia z chorobą dwubiegunową… Ale podobne rzeczy opowiada także pani wiceminister, co raczej wyklucza jednostkę chorobową. Czyli chyba zadania przerosły ich możliwości i zaczyna się robienie dobrej miny do złej gry. Kontrakty na broń skutecznie zjadły oświatowe pieniądze, pozostaje się więc uśmiechać i mówić, że jest dobrze, a brak kasy i siły przebicia pudrować kolejnym genialnym planem na papierze…
Kategoria: Bez kategorii
Coraz więcej dyrektorów szkół narzeka na pracowników, na których nie można w 100% liczyć. Nie dlatego, że są źle wykwalifikowani, lecz z powodu dużej ilości godzin ponadwymiarowych i liczby szkół, w których pracują. Pensje nauczycieli dyplomowanych, a więc tych z najdłuższym stażem i doświadczeniem, zbliżają się powoli do pensji minimalnej. Aby przeżyć trzeba albo zrezygnować z pracy, albo łapać dodatkowe godziny. Ze szkodą dla szkół, uczniów, rodziny, a także własnego zdrowia.
